Uskok wiatru w pionie
Uskok wiatru w głębokiej warstwie to różnica między wiatrem przy ziemi a wiatrem około sześciu kilometrów wyżej — nie tylko w prędkości, ale i w kierunku. To miernik Silnika w Prognozie Tornadowej — i on decyduje, czy burza pozostanie krótką ulewą, czy stanie się zorganizowaną maszyną.
>Czemu burze go potrzebują
Burza bez uskoku to fontanna: powietrze idzie w górę, deszcz spada z powrotem — prosto przez prąd wstępujący, który ją karmił. W godzinę burza zatapia własny silnik. To klasyczna letnia burza „pulsacyjna".
Przy silnym uskoku burza rośnie pochylona. Prąd wstępujący przechyla się z wiatrem, więc deszcz spada obok wznoszącego się powietrza, a nie w nie. Wlot i wydech są rozdzielone jak w porządnym silniku — burza może pracować godzinami. Uskok sprawia też, że prąd wstępujący zaczyna rotować, a to pierwszy krok na drodze do superkomórki.
>Odczytywanie liczby
Prognoza liczy go jako wektorową różnicę między wiatrem na 10 m a wiatrem na ~5,5 km:
- poniżej 10 m/s — chaotyczne, krótkotrwałe burze.
- 10–15 m/s — trochę organizacji; możliwe krótkie silne komórki.
- 15–20 m/s — terytorium superkomórek: burze mogą rotować i trwać.
- ponad 20 m/s — mocny silnik; długowieczne rotujące burze bardzo prawdopodobne, o ile burze w ogóle powstaną.
Haczyk: uskok bez paliwa to po prostu wietrzny dzień. Dopiero połączenie — paliwo, by zbudować prąd wstępujący, i uskok, by go zorganizować — zasługuje w prognozie na poziom „zorganizowane burze".