Skala EF

Nie da się wstawić stacji pogodowej do środka tornada i liczyć, że wróci. Tornada ocenia się więc po fakcie, po zniszczeniach, które zostawiają — w ulepszonej skali Fujity, od EF0 do EF5, nazwanej na cześć dr. Tetsuyi „Teda" Fujity, który wymyślił oryginał w 1971 roku.

>Czytanie zniszczeń jak detektyw

Ekipy badawcze idą wzdłuż śladu i czytają konstrukcje jak przyrządy pomiarowe: złamany billboard oznacza jedną prędkość wiatru, dach zerwany z porządnie zbudowanego domu — inną, dom zmieciony z fundamentów — jeszcze inną. „Ulepszona" w nazwie (2007) to biblioteka 28 wskaźników zniszczeń — od drzew iglastych po centra handlowe — z których każdy jest skalibrowany na wiatr potrzebny, by go złamać.

• EF0 (105–137 km/h) — połamane gałęzie, obluzowane dachówki.
• EF1 (138–177 km/h) — zdarte dachy, przewrócone domki letniskowe.
• EF2 (178–217 km/h) — dachy znikają, wielkie drzewa pękają, auta unoszone.
• EF3 (218–266 km/h) — walą się ściany solidnych domów, wywracają pociągi.
• EF4 (267–322 km/h) — porządnie zbudowane domy zrównane z ziemią.
• EF5 (322+ km/h) — mocne domy zmiecione w całości; zrywany asfalt.

>Kształt statystyki

Słabe tornada ogromnie przeważają nad silnymi — mniej więcej 8 na 10 to EF0–EF1, a EF5 zdarza się raz na lata nawet w USA. Europejskie tornada układają się w tę samą piramidę: głównie słabe, z rzadkimi bolesnymi wyjątkami jak EF3 w Paderborn w Niemczech (2022) czy EF4 w Czechach (2021).

Jedno uczciwe zastrzeżenie: skala mierzy zniszczenia, nie samo tornado. Potwór, który przejdzie wyłącznie przez puste pola, nie złamie niczego, co da się ocenić — i dostanie skromny numer. Atmosfera nie ocenia za starania.